Bobby Edgar

Rodzice są ukochanymi osobami dla dziecka. Są to jedyne osoby, na które zawsze mogą liczyć, które ich nigdy nie zawiodą. Matka rodzi dzieci, dlatego jest im szczególnie bliska. Ojciec jako głowa rodziny i opiekun jest bardzo kochany wśród swoich dzieci. Rodzice są bardzo ważni przez całe życie. Nie zawsze jest tak, że rodzice są kochani, dobrzy i wspaniali. Czasem rodzice dziecka okazują się bezdusznymi draniami, którzy krzywdzą swoje dzieci, czasem biją, czasem każą robić niedozwolone rzecz, np. kraść.

,,Ania z Zielonego Wzgórza” to powieść o małej dziewczynce sierocie, która pewnego dnia została przywieziona na Zielone Wzgórze do Maryli i Mateusza (było to rodzeństwo) i tam pozostała judo końca. Ania miała ogromną wyobraźnię i ciągle wymyślała nowe rzeczy. Była straszną gadułą i często niemożliwością było z nią wytrzymać, dlatego Maryla bardzo często zwracała jej uwagę by tyle nie mówiła.
Ania był bardzo dobrą uczennicą i nie miała sobie równych w szkole, oprócz jednego chłopca o imieniu Gilbert, który prześcigał się z nią na oceny. Ania miała wiele koleżanek, a jej przyjaciółką od serca, była Diana, dziewczynka w jej wieku mieszkająca niedaleko.

Życie człowieka przemija jak rzeka. Nic na to nie możemy poradzić.  Musimy brać co tylko z życia można wycisnąć, by później niczego nie żałować.  Musimy wykorzystać każdą chwilę, by na starość nie mieć pretensji tylko do siebie. Młodość jest ulotna jak ptak. Szybko przemija. Człowiek będąc dzieckiem chce jak najszybciej dorosnąć, by móc samemu podejmować decyzje. Chce być samodzielny i niezależny. A kiedy ta samodzielność nadchodzi to stajemy się bezradni. Nie wiemy jak żyć, jak postępować by było dobrze. Ciągle za czymś gonimy.